Οκτω φευγια ακουστηκαν οι μερες
στο αντιο του βλεματος σου .
Γεμησε το λευκο ακινησια στην απουσια
παρωδoού ηχου
το κλαμα βουβο στον αποχαιρετισμο .
8 Ιουν 2007
15 Μαΐ 2007
ΑΣ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΔΕΛΦΙΑ
«Είμαστε λίγοι, είμαστε λίγο ευτυχισμένοι, ας γίνουμε αδερφοί» (Σαίξπηρ)
Ο Τσαντ είναι 12 ετών.
Ζει στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνια των ΗΠΑ.
Εχει υποβληθεί σε πολλές εγχειρήσεις αφαίρεσης των κακοηθών όγκων από τον εγκέφαλό του, ενώ σε μία από αυτές υπέστη ζημιά στο οπτικό του νεύρο. Εχει χάσει τα μαλλιά του από τις χημειοθεραπείες.
Οι περισσότεροι συμμαθητές του ξύρισαν τα κεφάλια τους, σε ένδειξη συμπαράστασης, κατόπιν πρωτοβουλίας δύο κοριτσιών που θυσίασαν τους πλούσιους βόστρυχους τους.
Για να είσαι ζωντανός, χρειάζεται προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής, κι αυτά τα παιδιά με την αυθόρμητη και απλή πράξη τους, μάς το υπενθυμίζουν.
Οπως μάς υπενθυμίζουν ότι «δεν υπάρχει άνθρωπος που να' ναι σαν νησί μοναχός του. Κάθε άνθρωπος είναι τμήμα ηπείρου, τμήμα ξηράς».
.
Απο την ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ ON LINE της Πέμπτη, 26 Οκτωβρίου 2006
Τούνελ
Στο τελος του τουνελ το φεγγαρι κοιτα
τις σιωπες των φοβων μας κουβαλά
Γιωργος Π. Παπαμανωλης
ετων 12
2/2007
τις σιωπες των φοβων μας κουβαλά
Γιωργος Π. Παπαμανωλης
ετων 12
2/2007
24 Μαρ 2007
Αταιριαστος Αγγελος
Στον αταιριαστο αγγελο μου
Αφήνω
Ενα βαμβακερο πανακι βουτηγμενο στα ονειρα
Ενα χρωμα κίτρινο σαν τον σκεφτομαι
οπως τους ηλιους που τον ονειρευτηκαν .
Εναν ηχο γαλήνης για το ταξιδι που εκανε μεσα μου .
Ενα σχεδιο απο το ηχογραμμα της καρδιας μου .
Ενα χαδι στο στήθος μου ,που δεν θα δακρύσει ξανα
Μια αγκαλια απο τυλιγμενες ελπιδες τα χερια μου
σαν τις ξαφνιασμενες τουλιπες .
Αφήνω
Ενα βλεμα αγίνωτου πράσινου που ξέμεινε στην βροχή
Ενα λουλούδι ροζ
σαν το ασπράδι του ματιου στην θλιψη
Μια γαλαζια σχισμή στο μέτωπο της ψυχής μου
φλεβα ουρανού που δεν ξοδιάστηκε .
Αφήνω
την μαγεία αγαπης που έφεξε για λιγο στο κορμι μου
εκεινη την διαφανη ταυτοτητα της μανας
Εναν βαρυποινιτη που σέρνει τον εαυτό του
κάτω απο κλέουσες
Αφήνω
Ενα χαρτι με λέξεις
Την ανορθογραφια της φαντασιας μου
Το βλέμα να ξυπνά στη νυστα των δένδρων
τα σπαργανα μιας νιοφερτης ανοιξης .
Αφήνω
Τα σχήματα που δεν πρόλαβαν να φανούν
Τους κύκλους που δεν ωρίμασαν
Το διπλό κουστούμι που δεν φορέθηκε
Το όνειρο μιας αλλης εποχής που πήρε τέλος
Ησουν αταιριαστος αγγελος για μενα
αλλα οχι για το κοσμικο βασιλειο
που εφεξης ανήκεις
Σου αφήνω
ενα χαδι στο παραθυρο που δακρυζει την βροχη
κι ενα ενα σημαδι Αντιο για προσευχη .
Θα κλεισω τα ματια για να σφραγισω
στον υγρο υμενα του ματιου μου
την αναμνηση σου .
ΥΓ. αφιερωμενο στους αγγέλους
αφιερωμενο στους αγαπητους συνοδοιπορους που συντροφευουν με τον δικο τους τροπο το πλάνο
και του δινουν ανασες και ελπιδες για τα συμπνοα ταξιδια της ψυχης .
Αφήνω
Ενα βαμβακερο πανακι βουτηγμενο στα ονειρα
Ενα χρωμα κίτρινο σαν τον σκεφτομαι
οπως τους ηλιους που τον ονειρευτηκαν .
Εναν ηχο γαλήνης για το ταξιδι που εκανε μεσα μου .
Ενα σχεδιο απο το ηχογραμμα της καρδιας μου .
Ενα χαδι στο στήθος μου ,που δεν θα δακρύσει ξανα
Μια αγκαλια απο τυλιγμενες ελπιδες τα χερια μου
σαν τις ξαφνιασμενες τουλιπες .
Αφήνω
Ενα βλεμα αγίνωτου πράσινου που ξέμεινε στην βροχή
Ενα λουλούδι ροζ
σαν το ασπράδι του ματιου στην θλιψη
Μια γαλαζια σχισμή στο μέτωπο της ψυχής μου
φλεβα ουρανού που δεν ξοδιάστηκε .
Αφήνω
την μαγεία αγαπης που έφεξε για λιγο στο κορμι μου
εκεινη την διαφανη ταυτοτητα της μανας
Εναν βαρυποινιτη που σέρνει τον εαυτό του
κάτω απο κλέουσες
Αφήνω
Ενα χαρτι με λέξεις
Την ανορθογραφια της φαντασιας μου
Το βλέμα να ξυπνά στη νυστα των δένδρων
τα σπαργανα μιας νιοφερτης ανοιξης .
Αφήνω
Τα σχήματα που δεν πρόλαβαν να φανούν
Τους κύκλους που δεν ωρίμασαν
Το διπλό κουστούμι που δεν φορέθηκε
Το όνειρο μιας αλλης εποχής που πήρε τέλος
Ησουν αταιριαστος αγγελος για μενα
αλλα οχι για το κοσμικο βασιλειο
που εφεξης ανήκεις
Σου αφήνω
ενα χαδι στο παραθυρο που δακρυζει την βροχη
κι ενα ενα σημαδι Αντιο για προσευχη .
Θα κλεισω τα ματια για να σφραγισω
στον υγρο υμενα του ματιου μου
την αναμνηση σου .
ΥΓ. αφιερωμενο στους αγγέλους
αφιερωμενο στους αγαπητους συνοδοιπορους που συντροφευουν με τον δικο τους τροπο το πλάνο
και του δινουν ανασες και ελπιδες για τα συμπνοα ταξιδια της ψυχης .
14 Μαρ 2007
Στις κινηματογραφικες αιθουσες ειδα...
Να ευχαριστησω την πολυαγαπημενη Ρενατα πριν απ ολα γι αυτην την εξαισια κατα την γνωμη μου , δουλεια που εκανε στο φτωχικο μου .
Της οφειλω τα χρωματα και τους ηχους .
Της οφειλω για τον χρονο της το ελαχιστο ενα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και ελπιζω με καποιο τροπο καπως , καποτε να μπορεσω να ανταποδοσω την χαρη του χρονου που μου χαρισε.
Σ ευχαριστω Ρενατα .
Υστερα να της πω οτι με χαρα δεχομαι την προσκληση .
Λοιπον λογο ηλικιας και λογο βιτσιου εχω δει πολλες ταινιες .
Τις περισσοτερες απ αυτες που επελεξα να δω τις λατρεψα .
Το να διαλεγεις μεσα απο το τσουβαλι της μνημης σου , μνημες επιλεχτικα ,ειναι σαν να προδιδεις αυτες που μενουν .
Ωστοσο μερικες απο τις αγαπημενες μου ταινιες ειναι
_ Η τριλογια του Kieslowski και με πιο αγαπημενη την ΜΠΛΕ ΤΑΙΝΙΑ
_Amelie from Montmartre , τ αγαπησα ολα σ αυτην .
_Η Πολη Των Αγγελων οσες φορες και να την βλεπω , νιωθω
_Big Fish για το νερο , για την επιστροφη , για την ταυτηση .Μου αρεσε η Τζεσικα Λανγκ
_Τζουντ η μεταφορα απο το βιβλιο του Τομας Χαρντι ΤΖΟΥΝΤ Ο ΑΦΑΝΗΣ με σκηνοθετη τον Μαικλ Γουιντερμότομ .
Ενιωσα την ευαισθησια να σκεπαζει την απογνωση και ο τρομος να πνιγεται στα βαρια ενδυματα μια ρομαντικης ταινιας εποχης .
Η καμερα ακολουθει την πληγωμενη τους διαδρομη στο αγνωστο με τον πιο μοντερνο τροπο που διαβαστηκε ποτε ενα βιβλιο .
_ Chocolat με ενθουσιασε το παιχνιδι με τις γευσεις . Μου θυμησε δικες μου διαδρομες σε αλλες γευσεις-γνωσεις .
Κρατησα ακομα την κοκκινη καπα των αεριδων και των ταξιδιων.
_ Ο Αγγλος Ασθενης , βιωσα την ιστορια και στα δυο επιπεδα .
Τη λυτρωση που βγηκε μεσα απο την αφηγηση και, την εξηγηση .
Να ευχαριστησω ξανα την Ρενατα για την τιμη να με βαλει στο παιχνιδι .
Θα διαλεγα αν μου επιτρεποταν και δεχοταν τους
Μεσοκοσμο
Θοδωρη Βορια
Γιαννη Ευθυμιαδη
Ηωλιθικο
Χαρυβδις
Την σκεψη μου
Της οφειλω τα χρωματα και τους ηχους .
Της οφειλω για τον χρονο της το ελαχιστο ενα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και ελπιζω με καποιο τροπο καπως , καποτε να μπορεσω να ανταποδοσω την χαρη του χρονου που μου χαρισε.
Σ ευχαριστω Ρενατα .
Υστερα να της πω οτι με χαρα δεχομαι την προσκληση .
Λοιπον λογο ηλικιας και λογο βιτσιου εχω δει πολλες ταινιες .
Τις περισσοτερες απ αυτες που επελεξα να δω τις λατρεψα .
Το να διαλεγεις μεσα απο το τσουβαλι της μνημης σου , μνημες επιλεχτικα ,ειναι σαν να προδιδεις αυτες που μενουν .
Ωστοσο μερικες απο τις αγαπημενες μου ταινιες ειναι
_ Η τριλογια του Kieslowski και με πιο αγαπημενη την ΜΠΛΕ ΤΑΙΝΙΑ
_Amelie from Montmartre , τ αγαπησα ολα σ αυτην .
_Η Πολη Των Αγγελων οσες φορες και να την βλεπω , νιωθω
_Big Fish για το νερο , για την επιστροφη , για την ταυτηση .Μου αρεσε η Τζεσικα Λανγκ
_Τζουντ η μεταφορα απο το βιβλιο του Τομας Χαρντι ΤΖΟΥΝΤ Ο ΑΦΑΝΗΣ με σκηνοθετη τον Μαικλ Γουιντερμότομ .
Ενιωσα την ευαισθησια να σκεπαζει την απογνωση και ο τρομος να πνιγεται στα βαρια ενδυματα μια ρομαντικης ταινιας εποχης .
Η καμερα ακολουθει την πληγωμενη τους διαδρομη στο αγνωστο με τον πιο μοντερνο τροπο που διαβαστηκε ποτε ενα βιβλιο .
_ Chocolat με ενθουσιασε το παιχνιδι με τις γευσεις . Μου θυμησε δικες μου διαδρομες σε αλλες γευσεις-γνωσεις .
Κρατησα ακομα την κοκκινη καπα των αεριδων και των ταξιδιων.
_ Ο Αγγλος Ασθενης , βιωσα την ιστορια και στα δυο επιπεδα .
Τη λυτρωση που βγηκε μεσα απο την αφηγηση και, την εξηγηση .
Να ευχαριστησω ξανα την Ρενατα για την τιμη να με βαλει στο παιχνιδι .
Θα διαλεγα αν μου επιτρεποταν και δεχοταν τους
Μεσοκοσμο
Θοδωρη Βορια
Γιαννη Ευθυμιαδη
Ηωλιθικο
Χαρυβδις
Την σκεψη μου
27 Φεβ 2007
Ναυαγια
Ναυάγια απο την
ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ ON LINE
«Oλες οι ευτυχισμένες οικογένειες μοιάζουν μεταξύ τους. Κάθε δυστυχισμένη οικογένεια είναι δυστυχισμένη με το δικό της τρόπο», αποφαίνεται ο Λέων Τολστόι και μου 'ρθε στη θύμηση, μετά τις τραγωδίες στη Νέα Αγχίαλο και τη Νίκαια.
Οι όχθες της ανθρώπινης ύπαρξης είναι γεμάτες από ναυάγια και τα τραχιά μαθήματα της δυστυχίας είναι σαν το μαχαίρι. Είτε το πιάσεις από τη λαβή, είτε από τη λεπίδα...
* Στη φωτογραφία το έργο του Pablo Picasso, The Tragedy, 1903
K.T.
25 Φεβ 2007
Προσκληση-Προκληση
Χαμογελασα απο την προσκληση των αγαπητων Τασου , Ελληνιδας και Ηωλιθικου .
Να ομολογησω πως στην αρχη ,την προσκληση της ελληνιδας δεν την καταλαβα καθ οτι μπουφος κι ας περνιεμαι για εξυπνη .
Τελος καλο ολα καλα δεν λενε
Το πηρα το μηνυμα και περνω το γαντι .
Το φοραω μαλιστα .
Χμ να σκεφτω πεντε πραγματα .
Υπαρχουν τοσα πολλα πεντε πραγματα .
Οπως τα πολλα πεντε δακτυλα στα μετρηματα του νου .
Οπως τα πολλα προβατακια για τους βραδυνους υπνους .
Ας πουμε λοιπον
1. Αν ηταν να ημουνα πουλι θα ηθελα να ειμαι κορμορανος
2. Μικρη ονειρευομουν πολυ συχνα ο,τι βρισκομαι στην αυλη του σχολειου μου και πεταω . Πλησιαζα την γη με την αισθηση φυλλου που το περνει ο ανεμος . Σαν να πεταγα με την πλατη , ετσι μου φαινονταν .
Γλυστραγα πανω στον αερα σαν να βρισκομουν πανω σε παγο .
Κι ετσι ανεβαινα ξανα και αρχιζα το ταξιδι της κατεβασιας .
Σαν φυλλο . Ετρεχα το προαυλιο του σχολειου με ταχυτητα ενος φυλλου .
Χρονια πια που δεν πεταω σαν φυλλο .
3. πριν ασχοληθω επισημα με τον κοσμο των αριθμων εκανα διαφορες δουλειες . Απο τις πιο αγαπημενες μου ηταν να φτιαχνω ευαγγελια .Για την ακριβεια να τα χρωματιζω .
Σ αυτην την δουλεια εμαθα οχι μονο να πως φτιαχνεται ενα ευαγγελιο
αλλα και πηρα και το πρωτο σπουδαιο μαθημα ζωης .
Αυτος που φωναζει δεν ειναι απαραιτητος κι αυτος που να εχει δικιο .
Ετων 18 και κατι, τοτε .
4.Ειμαι μινιμαλιστρια και αφαιρετικη .
Αγαπω την λιτοτητα και τις γραμμες .
Μου αρεσει η ταξη και η αρμονια .
Αγαπω το πρασινο και το γαλαζιο .
5. Ο γλυκος μου ο πατερας με φωναζε ντενεκε ξεγανωτο .
Δεν καταλαβα ποτε γιατι αλλα δεν με θυμωσε ποτε αυτο .
Θεωρουσα πως ηταν κι αυτος ενας τροπος να δειξει την αγαπη του και την οικειοτητα του .
Λοιπον ,αυτο το παιχνιδι των πεντε μου μοιαζει σαν πυραμιδα αναμνησεων , πυραμιδα ανασκαφων .
Χαιρετω τους αγαπητους φιλους .
Μεσα απο εδω επισημως να δηλωσω την χαρα μου γι αυτην την εκλεκτη οπως παρουσιαζεται, παρεα .
Ιωαννα
Να ομολογησω πως στην αρχη ,την προσκληση της ελληνιδας δεν την καταλαβα καθ οτι μπουφος κι ας περνιεμαι για εξυπνη .
Τελος καλο ολα καλα δεν λενε
Το πηρα το μηνυμα και περνω το γαντι .
Το φοραω μαλιστα .
Χμ να σκεφτω πεντε πραγματα .
Υπαρχουν τοσα πολλα πεντε πραγματα .
Οπως τα πολλα πεντε δακτυλα στα μετρηματα του νου .
Οπως τα πολλα προβατακια για τους βραδυνους υπνους .
Ας πουμε λοιπον
1. Αν ηταν να ημουνα πουλι θα ηθελα να ειμαι κορμορανος
2. Μικρη ονειρευομουν πολυ συχνα ο,τι βρισκομαι στην αυλη του σχολειου μου και πεταω . Πλησιαζα την γη με την αισθηση φυλλου που το περνει ο ανεμος . Σαν να πεταγα με την πλατη , ετσι μου φαινονταν .
Γλυστραγα πανω στον αερα σαν να βρισκομουν πανω σε παγο .
Κι ετσι ανεβαινα ξανα και αρχιζα το ταξιδι της κατεβασιας .
Σαν φυλλο . Ετρεχα το προαυλιο του σχολειου με ταχυτητα ενος φυλλου .
Χρονια πια που δεν πεταω σαν φυλλο .
3. πριν ασχοληθω επισημα με τον κοσμο των αριθμων εκανα διαφορες δουλειες . Απο τις πιο αγαπημενες μου ηταν να φτιαχνω ευαγγελια .Για την ακριβεια να τα χρωματιζω .
Σ αυτην την δουλεια εμαθα οχι μονο να πως φτιαχνεται ενα ευαγγελιο
αλλα και πηρα και το πρωτο σπουδαιο μαθημα ζωης .
Αυτος που φωναζει δεν ειναι απαραιτητος κι αυτος που να εχει δικιο .
Ετων 18 και κατι, τοτε .
4.Ειμαι μινιμαλιστρια και αφαιρετικη .
Αγαπω την λιτοτητα και τις γραμμες .
Μου αρεσει η ταξη και η αρμονια .
Αγαπω το πρασινο και το γαλαζιο .
5. Ο γλυκος μου ο πατερας με φωναζε ντενεκε ξεγανωτο .
Δεν καταλαβα ποτε γιατι αλλα δεν με θυμωσε ποτε αυτο .
Θεωρουσα πως ηταν κι αυτος ενας τροπος να δειξει την αγαπη του και την οικειοτητα του .
Λοιπον ,αυτο το παιχνιδι των πεντε μου μοιαζει σαν πυραμιδα αναμνησεων , πυραμιδα ανασκαφων .
Χαιρετω τους αγαπητους φιλους .
Μεσα απο εδω επισημως να δηλωσω την χαρα μου γι αυτην την εκλεκτη οπως παρουσιαζεται, παρεα .
Ιωαννα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
