Κοιτωντας την Μαριώ

Brussel

Σε χρωματα Miro περιμενουμε το χρονο να εκπνευσει .
Μονες στ αβολο .
Τι θα ηθελε να κανει η Μαριώ κλεισμενη στο σπιτι της ?
Ποσο πολυ μπορει να βυθυστει καποιος στον εαυτο του ?
Και τοτε , κανει ανιχνευση ή απλα φυλακιζει τα βλεματά της πισω απο τα χρωματα του τοιχου ?
Βρυξελες
Ενα τοπιο μουντο , με βοηθαει να το γεμισω χρωματα .
Μια πολη αρχιτεκτονικης εκτροπης -ανατροπης-προτροπης .

Βραδυ .
Σε χρωμα πολης γιορτινης και, σχηματα χιονιου .
Παντου , οσο για να σου δινουν την αισθηση γενικης ακαταστασιας .
Σαν ξεχασμενες ασπρες σακκουλες , που δεν βρηκαν θεση στο φυσικο τους χωρο κι εμειναν .
Ζωγραφος που αφεθηκε σε πινελιες .
Λοιπον .
Ώχρα , παλιες φωτογραφιες , κερια, γυαλακια , ωσμες και ηχοι .
Μου θυμιζουν παιδικες αισθητες γιορτης που εφτασε , βιωνεται .
Σαν γευση φαγητου που αγαπηθηκε και παντα , ακομα κι ενας ηχος την επαναφερει .
Ηρεμα , γλυκα ,μελανχολικα .
Γιατι ο,τι εφυγε ' Εζησε δεν ζει πια .
Ειναι η αναμνηση ενος αρνητικου .
Μπορεις να το αναπαραγεις ιδιο , μπορεις να το αλλιωσεις μεσα στις εικαστικες σου αναζητησεις .
Μα παντα θα ειναι ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝ , ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ .
ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΜΩΣ ΤΩΡΑ ?
.......
Ειναι σε καινουργιο ταξιδι-σταση το κορμι μας .
Με κεινο το φως των κεριων βυθυστηκα .
Ειδα το ΕΣΩ .
Το προσωπειο του .
Στις γωνιες του εγω , προσωπα ......και χρωμα μπλε .
Οι σιωπες τελικα εχουν παντα χρωμα
Κι οταν ακομα νομιζεις πως δεν βλεπεις τιποτα , εχει η σιωπη σου το χρωμα των ματιων σου.
Αυτο που λειπει απο εδω ειναι η φωτια .
Υπαρχει αλλα ειναι μονο μεσα μου .
Δεν φτανει για να στεγνωσει τις υγρασιες .
.....
Σε τοπιο ξεχασμενης εποχης ξυπνησα .
Μουντο , αχρωμο ή απλα διχρωμο μεσα στη νεφελη του χρονου χαριζεται στα ματια μου .
Τραβω την κουρτινα .
Λεπτη , διακριτικη .
Οσο διακριτικο μπορει να ειναι το εντονο χρωμα .
Δεν ειναι καφε , δεν ειναι πορτοκαλι , δεν εχει σχεση με το κιτρινο ......
Ισως ομως καφε,πρασινο, κιτρινο , κοκκινο φτιαχνουν μια αποχρωση σοκκολά .



απογευμα 31/12/2001 πρωινο 1/1/2002

Δυο ματια γλαρους ....

Σκεφτηκα !

Δυο ματια γλαρους να ζωγραφισω τα ματια σου .
Ετσι οπως τραβουν, οριζοντες να σαγινεψουν .
Ξεροντας πως μπορουν να ακουμπισουν τις γραμμες σε ορια πουλιων .
Δυαδικο σχημα .
Σκιες σε τονους ξυλινους .
Ξυλινος ο χρονος ή αυτο το κομματι παγιδας σε περιορισμους χρωματων ?
Οταν σταματας να φανταζεσαι χρωματα και λασπη γλειφα να φταξεις ειδωλα .
Ειδωλο ή δολος αυτη η σταγονα απο τιποτα πανηγυριζει απεναντι να σε χαιρετισει ?
Ριγος χρονου που αποκοιμηθηκε να ξεχαστει .
Τιποτα
Δεν βασανιζεται αλλο ο πονος να καλπασει .

Ζητιανευοντας χωρους και χρονους.


2.11.98


ΥΓ. γυριζω πισω για να με βρω . Ακομα δεν ειμαι ετοιμη για το σημερα που εφτιαξα

Con la speranza γι αυτες τις τρεις Κυριες ....

να μην γινουν ποτε Φτερα στον ανεμο αλλα ονειρα στις ελπιδες .


ΥΓ . con la speranza =με την ελπιδα

Αφιερωμενο με πολυ χρωμα και ζεστασια στις Κυριες ΑΠΟΥΣΙΑ-DREAMING -ELLINIDA

Ενα δενδρακι που απο τοτε που το φυτεψα δεν εβγαλε ποτε λουλουδι . Πιστευα πως απλα ζει για να ζει . Φετος ειναι η πρωτη φορα που ανθιζει μετα απο τρια χρονια . και εχει γεμισει με πολλα ζεστα χρωματιστα λουλουδια .
Σας την αφιερωνω Μαζι με τις σκεψεις μου που δεν φτανουν για να γινουν ολα καλυτερα , αλλα μεταφερουν ολη την θετικη ενεργεια .

Fragole di bosco ....

οι γνωστες αγριο-φραουλες .
Χαριτωμενες μεσα στον ανοιξιατικο οργασμο .
Δεν θυμιζει τιποτα απο την ταινια ΑΓΡΙΕΣ ΦΡΑΟΥΛΕΣ .
Λοιπον , εγω δοκιμασα ηδη .... μια ιδεα γλυκιες .....αλλα πολυ μυρωδατες .

Η Παπαρατσι των σκιουρων ..........

Προσπαθησα να το πιασω οταν σχοινοβατουσε . Δυσκολο ...ποιο γρηγορος .
Τον τσακωσα ομως εστω κι ετσι .
Εγινα κι εγω ενας παπαρατσι σκιουρων .
Λοιπον στην μια προσπαθει να χαθει μεσα στο δενδρο για να προφυλλαχθει απο ενα μεγαλο πουλι που τον κυνηγα για να τον φαει .
Στην αλλη μολις ειχε βουτηξει ενα καρυδι και το ροκανιζει .

Στις............ Σε............

Στις γραμμες των ονειρων
Χρωματιζω τις σκιες
Στα καλουπια τους
σχεδιαζω τις φωνες μας .

Στις σχεδιες των φιλιών
ζωγραφιζω τις αφες μας .
Στα βλεματα
χαιδευω τις ανασες μας .

Στο περιγραμμα των σπιτιων
ψαχνω την καρδια μου
Στους οριζοντες των δρομων
αγναντευω τα ταξιδια μας .

ετσι...

Σε περιμενω στα σχηματα τ΄ουρανου
Στα χρώματα του θα ντυσω τους ερχομους σου.

Σε περιμενω στις λεπτες γραμμες του φεγγαριου
Στα χρωματα του θα ντυσω τις κινησεις σου

Σε περιμενω στις αφες του ηλιου
Στα χρωματα του θα ντυσω τις ζωες μας

Σε περιμενω στις γωνιες
Στα σχηματα τους βλεπω τα παιδια μας .

- 8.2000