8 Αυγ 2007

Φοβοι

Στην απλωμενη υγρασια των στεναγμών
ξορκιζονται οι φοβοι .
Φουσκωμενα κυματα ξεβραζονται αναπαντητα
στις ακτες των κορμιών μας .

Στο περιγραμματα τ ουρανου
εχουμε τις πολλες καθημερινες ευκαιριες
να φτιαξουμε τα δικα μας σχεδια,
μορφες λυτρωτικης αγωνιας .

Στ αδιεξοδα
οι τελευταιοι αυτοχειρες για σημερα
θα κοιταχτουν πανω στις πετρες
Αυτοσχέδιες φιγουρες πονεμένων ζωγράφων .

Οι Ηχοι !

Η πολλοστή φορά που σαν ενας αλλος Οδυσσεας
θα καμουφλαρει τ αυτιά
για να μην ακουει τις φωνές-κραυγιές της ζωής.
Τους ντυμενους αποηχους του κοσμικου .

Φοβοι μου ,
ιαινεται ο εαυτος μου στο κοιταγμα σας

9 σχόλια:

giannisrigopoulos είπε...

Όμορφο.
Και μη φοβάσαι!

scalidi είπε...

Φόβοι που εξομολογήθηκαν, είναι πια νικημένοι φόβοι, που δεν αξίζει να τους φοβάσαι, είναι ανίσχυροι κι ειλικρινείς. :)))

ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ & α/α. Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ είπε...

Τους φόβους που αγκάλιασα
θεώρησα τελειωμένους
μα στην πορεία κατάλαβα
πως είχα αγαπημένους

Φόβοι που με αγαπήσανε,
κακό δεν θα μου κάνουν,
απο φουρτούνες και ρωγμές,
απάγκιο θα μου φτειάνουν.

Εκεί θα συναντιώμαστε
εκεί και θα τα λέμε,
πλάϊ στο κοινό μουράγιο μας
τραγούδια θε να κλαίμε.

Σας αγαπώ φοβίστρες μου
γιατι με ξαγρυπνάτε,
καλύτερη έχω γεννεί
όπου θα με απαντάτε,

Καλύτερη μες την ψυχή και,
με στεντώριο ήχο,
''να μην φοβάστε τις φοβίες''
γράφω πάνω στον τοίχο,

Να μένει να το βλέπετε
να το λοξα-κοιτάτε
να συνειδητοποιήσετε,
φοβίες εμείς γεννάμε.

Κι όταν μας πλησιάζουνε
και μας πολιορκούνε
ένα μονάχα όπλο μας,
είναι να 'τσι αγαπούμε.



ΥΓ: Για εσένα ...... Π.

Εαρινή Συμφωνία είπε...

Ομορφο, γλυκό, αισθαντικό. Πού είσαι και πώς περνάς; Φιλιά

Flying Libido With A Ukulele είπε...

Λέει ο ποιητής:
"Ό,τι δεν τέλειωσε υποτάχθηκε στη μνήμη:
ΚΟΡΜΙ-ΣΙΩΠΗ
που με καλείς σπάζοντας τ' ασυνάρτητα παιχνίδια των λέξεων!!!
Πόση η ερημιά μέσα στο φως του ποιήματος..."
(τύφλα να έχουν όλοι οι φόβοι από δω και πέρα...)

Haris είπε...

Γεια σου...
Ένας πρών φοιτητής, που ήταν στην πανεμορφη Τεργέστη...

POETIC SIN είπε...

Φόβοι,
αόρατα βασανιστήρια
ωδίνες οι ανάσες σας
Στοχαστική ματιά φτάνει
για να σβηστείτε
Παγίδες,
στο θάνατο αντί για μας
μακριά εσείς να ζείτε


Καλό Φθινόπωρο.

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... είπε...

Ψυχή μου πάντα στα μάτια να κοιτάζεις.
Έτσι ξορκίζονται οι φόβοι και οι "ασθένειες" μας.

Καλό μήνα να έχεις.

anthrakoryxos είπε...

Ο φόβος μας ''κλειδώνει''.
Μας αρπάζει απ' το λαιμό, σε ανύποπτη στιγμή, την ώρα που ανάβουμε ένα τσιγάρο, ακούμε αγαπημένα τραγούδια, κλείνουμε το φως για να κοιμηθούμε.
Τα περιθώρια αντίδρασης αρχικά τουλάχιστον, είναι μηδενικά.
Μετά, μαθαίνουμε να τον ξορκίζουμε με τεχνασμάτα, ή απλά, μαθαίνουμε να ζούμε μαζί του..